Malediven: Yusuf na 3,5 jaar vrijgelaten!

Yusuf* is vrijgelaten na een gevangenschap van 3,5 jaar. Deze vrijlating is bijzonder, omdat hij oorspronkelijk was veroordeeld tot negen jaar celstraf. Hij was opgepakt vanwege bijbels en andere verboden christelijke materialen die in zijn huis waren gevonden.

De Malediven is een eilandengroep ten zuiden van India. Voor velen staat dit land bekend als een prachtig vakantieoord met de mooiste stranden en helderblauw water. Het land, dat op plaats elf van de Ranglijst Christenvervolging staat, heeft ook een donkere zijde. Het is het kleinste islamitische land ter wereld. Op de Malediven is het ten strengste verboden om niet-islamitische materialen te bezitten. Sterker nog, het burgerschap is alleen voorbehouden aan moslims.

Kerkgebouwen zijn er niet en bijbels mogen zelfs niet door toeristen worden meegenomen. De islamitische overheid mengt zich steeds meer in het rechtssysteem, waardoor christenen hun burgerschap kunnen verliezen en zware straffen kunnen verwachten als ze voor hun geloof uitkomen. Er zijn maar enkele christenen in dit land. Omdat dit geheime gelovigen zijn, is het precieze aantal moeilijk vast te stellen.

• Dank God dat Yusuf is vrijgelaten uit de gevangenis. Bid dat zijn geloof in de Here God hierdoor zal versterken en groeien.
• Bid dat Yusuf snel zijn draai kan vinden in de islamitische samenleving op de Malediven. Bid dat de
Here God hem zal leiden in dit proces.
• Bid voor de familie van Yusuf die een moeilijke tijd heeft doorgemaakt door het gevangenschap.
Bid voor kracht in deze nieuwe situatie.
• Bid voor het handjevol christenen in dit land. Bid om bemoediging en de mogelijkheid om elkaar
veilig te ontmoeten.

* Yusuf heet in werkelijkheid anders. Om veiligheidsredenen wordt zijn echte naam niet vermeld.

Bron: www.opendoors.nl

Staat de kerk in Irak op het punt te verdwijnen?

Voor het eerst in 1.600 jaar vinden er geen kerkdiensten plaats in de Iraakse stad Mosoel. Christenen zijn weggejaagd door strijders van de Islamitische Staat. Velen van hen zijn getraumatiseerd en hebben alles verloren. Ooit waren er 1,2 miljoen christenen in Irak, nu nog zo’n 200.000. Ook de situatie van christenen in Syrië is kritiek.

Alles duidt erop dat de kerk verdwijnt. Dit moet ons christenen wakker schudden. Open Doors wil alles op alles zetten om christenen in Irak en Syrië te helpen. Gebed en noodhulp staan voorop. Ook blijven we met trainingen bouwen aan de toekomst van de kerk in het Midden-Oosten.

We zijn dankbaar dat we al 15.000 gezinnen in Irak en Syrië bereiken met noodhulp. Maar de nood is hoog. Uw gebed is hard nodig. Wilt u daarnaast ons werk steunen met een gift? Voor 40 euro geeft u een noodhulppakket aan een gezin.

In Christus verbonden,
Open Doors Nederland



Tjalling Schotanus
Directeur

Irak: Massale uittocht christenen Mosul

“Er zijn maar twee families achtergebleven in deze christelijke wijk”, zegt een christen uit Mosul, een stad in het noorden van Irak. “Alle andere gezinnen wisten te ontvluchten. Ik kon mijn vrouw en kinderen uit Mosul weg krijgen, maar nu kan ik mijn huis niet meer veilig verlaten.”

Sinds de verovering van de stad door fundamentalistische ISIS-strijders afgelopen dinsdag, slaan christenen massaal op de vlucht. “Als dit zo doorgaat, zal er heel snel geen christen meer over zijn in Mosul”, zegt een hulpverlener ter plaatse. “Dit zou wel eens de laatste uittocht van christenen kunnen zijn.” De weinige christenen die nog in Mosul zijn achtergebleven, vrezen voor hun veiligheid.

Mosul kent een grote christelijke gemeenschap die al jaren fors onder druk staat door bedreigingen, ontvoeringen en moord. Minstens duizend gezinnen hebben de afgelopen dagen hun stad in allerijl verlaten. Veel christenen vluchten naar de Koerdische autonome regio, enkele tientallen kilometers ten noorden van Mosul. Daar vinden ze onderdak in kloosters en bij Assyrische christenen.

• Bid voor het behoud van de kerk in Mosul en andere delen van Irak. Christenen in de provincie Nineve vrezen voor de toekomst van de eeuwenoude christelijke minderheid in de regio.

• Dank voor de kloosters en christelijke gezinnen die vluchtelingen uit Mosul opvangen. Bid dat in praktische noden wordt voorzien. Veel vluchtelingen hebben nauwelijks iets mee kunnen nemen. Er is een tekort aan matrassen en dekens.

• Bid om bescherming voor christenen die in Mosul of op andere gevaarlijke plekken zijn achtergebleven. Meerdere dorpen die overwegend door christenen bewoond worden, zijn in handen gevallen van ISIS.

PS. Morgenavond wordt tijdens de Nacht van Gebed op meer dan 300 locaties in Nederland en België gebeden voor de vervolgde kerk. Doet u mee? Kijk op www.nachtvangebed.nl voor het locatieoverzicht en meer informatie.

Bron:  www.opendoors.nl

Werkloos en dan... vertrouwen!

Oeps, na 33 jaar werkzaam te zijn geweest bij verschillende werkgevers, word je op 21 mei jl. werkloos en officieel vanaf 1 juli van een WW-uitkering afhankelijk. Oeps, wat dan...?

In dit hele proces heeft God mij/ons bijzonder gezegend! Dat wil ik graag met jullie delen.

Na dat ik op dinsdag 21 mei om 16:50 uur te horen kreeg dat ik kon vertrekken na bijna 5 jaar had ik om 18:00 uur een ontmoeting met een vriend die ik al een hele tijd niet meer had gezien. Alleen al die ontmoeting voelde geregisseerd door de grote Regisseur... God sprak: "Je bent dan misschien werkloos, maar ik ben er bij!".
De week daarop is het financieel afgehandeld zodat we voorlopig in ons huisje kunnen blijven wonen. Niet belangrijk, maar zeker niet onbelangrijk. Daarin voel ik me (voelen wij ons) ook gezegend.

Al snel ging ik solliciteren en mezelf op veel jobsearch sites registreren. Al diverse keren mijn CV ingevuld op allerlei websites. Registeren op werk.nl en uwv.nl.
Daarin wel gezien dat alles erg onpersoonlijk wordt. Alles digitaal via internet. Wel makkelijk als je een beetje handig bent met dat soort digitale loketten zonder gezicht, maar als je digibeet bent dan heb je het moeilijk.

Samen met een soort outplacementtraject-begeleider, persoonlijkheidsonderzoeken en goede moed op zoek naar de juiste baan voor Hermanus. Een baan die anders is dan voorheen. Geen bedrijfsleider (of Business Unit Manager) meer met (te) veel stress.

Na 13 sollicitaties op diverse soorten functies ging op 15 juli de 14e er uit (Technisch Commercieel Medewerker in IJsselmuiden).
Al diezelfde middag een reactie met een uitnodiging om op 26 juli op gesprek te komen! Dat gelukkig kunnen verplaatsen naar 2 augustus vanwege onze vakantie van 18 t/m 31 juli.

Op 2 augustus een fijn en ontspannen gesprek en kennismaking met het bedrijf en bedrijfsleiding. Diezelfde middag moest ik mijn persoonlijkheidsonderzoek toesturen incl. diploma's e.d.

Zaterdagavond 3 augustus een nieuwe uitnodiging voor een gesprek met twee sales medewerkers en die waren ook goed te spreken over mij waardoor ik diezelfde dag een contractvoorstel meekreeg naar huis. Ik kon in principe de volgende dag beginnen...

Die vrijdag daarop het contract voor 6 maanden ondertekend en op maandag 12 augustus had ik weer een fulltime job van 40 uur in de week. Wel een stap terug moeten doen qua salaris, niet belangrijk, maar zeker niet onbelangrijk... :)

Nu alweer in de derde week en het voelt goed en het werk is leuk, de werktijden passen precies in de structuur met het werk van Mirjam (slaapwacht RIBW). Ook weer zo bijzonder!

Allemaal heel bijzonder! God is Trouw!

Daarbij wil ik graag toevoegen dat ik dat ook zeg en geloof als ik nu nog werkloos zou zijn! Hij verandert niet. Onze situatie kan veranderen, maar zijn Trouw niet. In elke situatie is Hij. Hij is erbij! En in mijn situatie heb ik het in vertrouwen bij Hem neergelegd omdat ik weet dat God weet wat het beste voor mij is. Dat betekent niet stil thuis op de bank zitten afwachten wat Hij doet, maar actief bezig zijn onder Zijn Liefdevolle Zegeningen.

Tot zover... :) Zegen!

De dag van de HEER...

Amos 5:18-20 NBV 
"Wee degenen die verlangen naar de dag van de HEER !
Wat zal hij jullie brengen, de dag van de HEER ?
Duisternis, geen licht.
Zoals wanneer iemand die vlucht voor een leeuw, aangevallen wordt door een beer, en dan, als hij een huis binnenvlucht en met zijn hand tegen de muur leunt, gebeten wordt door een slang.
De dag van de HEER zal duisternis zijn, en geen licht; aardedonker, zonder glans."
http://bible.us/398/amo.5.18.nbv
 

Egypte: Kerk door wonder gered van verwoesting

”Dood aan de aanbidders van het kruis”, schreven moslims op de muur van de evangelische
Kasr-el-Dobara-kerk in de Egyptische hoofdstad Caïro voordat ze er binnentrokken. Na een mislukte poging om de Amerikaanse ambassade te bestormen vanwege de anti-islam film Innocence of Muslims, richtten ze hun woede op de kerk. De voorganger en dertig christenen die in de kerk waren, hoorden hoe de aanvallers vernielingen aanrichtten in de boekwinkel bij de kerk. Ze vreesden dat hen hetzelfde lot wachtte en sloten hun ogen en baden voor een wonder dat hun levens gespaard zouden blijven.

Nadat de betogers in de boekwinkel hadden huisgehouden en ze verder wilden trekken, riep een man dat ze moesten stoppen. Hij vertelde hoe de christenen hem tijdens de revolutie hadden geholpen. Daarna vertelde een tweede man dat de christenen hem die dag aan water hadden geholpen om de voeten van moslims te kunnen wassen voordat ze gingen bidden. Bij het horen van die verhalen viel de groep stil, keerde zich om en vertrok. “Ooit zullen we weten of die mannen gewone mannen waren, of engelen die de kerk moesten beschermen”, reageerde een oudste van kerk.

In andere landen in Noord Afrika en het Midden-Oosten liep het helaas anders af. In Niger werden vanwege de anti-islam film verschillende kerken geplunderd en in brand gestoken. Voorgangers en leden van die gemeenten werden in elkaar geslagen. In Pakistan brandde een kerk en een christelijke school tot de grond toe af en in Nigeria werden uit protest zes christenen doodgeschoten.

• Bid dat na alle onrust in verschillende landen om de anti-islamfilm de rust terugkeert in het Midden-Oosten, Noord-Afrika en  Pakistan.
• Bid voor troost en kracht voor christenen die familieleden hebben verloren of gewond en getraumatiseerd zijn geraakt.
• Bid dat christenen in deze landen volharden in hun geloof en kracht  ontvangen om een getuige van Christus zijn.

Saoedi-Arabië: Vasantha en Yohan zijn vrij

Een groot dankpunt! Twee Indiase mannen die in Saoedi-Arabië gevangen zaten, zijn vrijgelaten. In maart van dit jaar vroegen we ook al gebed voor hen. Yohan (31) en Vasantha (28), werden ruim zes maanden geleden gearresteerd tijdens een inval na een gebedssamenkomst. De twee mannen kwamen samen met andere buitenlandse christenen toen de religieuze politie binnenviel.

Yohan en Vasantha werden verhoord en ernstig mishandeld. De tijd in de gevangenis was voor beide mannen een traumatische ervaring. Niet alleen omdat zij opgesloten zaten met criminelen en moslimextremisten, maar ook omdat ze met ruim 700 gevangenen in een te kleine ruimte werden geplaatst. Hierdoor moesten ze om de beurt slapen, waardoor er voor de andere gevangenen amper ruimte over bleef om te staan. Ook werden ze met stokken op de onderkant van hun voeten geslagen.

 

Het religieuze Hof van Riyad legde hen 45 dagen gevangenisstraf op, omdat de beide mannen moslims zouden hebben bekeerd tot het christendom. Het bleef alleen niet bij de 45 dagen. Zonder enige uitleg werd de straf verlengd. Uiteindelijk werd Vasantha na 160 dagen vrijgelaten. Op 12 juli is Yohan na 203 dagen gevangenschap vrijgekomen. Beide mannen zijn inmiddels terug in India.

·         Dank God voor de vrijlating van Yohan en Vasantha! Het is een groot wonder dat beide mannen vrijgelaten werden en konden terugkeren naar hun familie in India.

·         Bid voor het geestelijk en lichamelijk herstel van Yohan en Vasantha. Wat zij hebben meegemaakt was enorm zwaar.

·         In de gevangenis merkten Yohan en Vasantha dat God dichtbij hen was. Ze werden bemoedigd en gesterkt. Bid dat hun getuigenis zijn uitwerking heeft op de andere gevangenen.

Bron: Open Doors gebedsnieuws

HOE BELANGRIJK IS DE HEILIGE GEEST?

ALLES wat God doet in de Bijbel begint met de Geest. Van Genesis tot Openbaring. In het begin zweeft de Geest Gods over de wateren, als begin van Gods schepping. God blaast zijn Geest in Adam die gaat leven. Dat is het begin. En de Bijbel sluit af met de Geest die zegt: KOM HEER JEZUS!


Bij elk nieuw begin of doorbraak in de Bijbel is het de Geest die alles doet.

Hij zalft mensen als David, Elia, Simson, Jefta met zijn Geest en ze veranderen in  revolutionaire strijders voor Hem.

Er staat vaak: "De Geest van de Heer kwam over hem en..." Vanalles gebeurde er dan. Bij David bijvoorbeeld, die werd gezalfd door de profeet: "vanaf dat moment werkte de Geest van de Heer krachtig op hem in." Of de Geest kwam over Simson en gaf geweldige kracht. Of de Geest kwam over Jefta of Gideon of Elia enz. en God bewerkte toen de grote doorbraken.

Zacharia profeteert:

"Niet door kracht noch door geweld
maar door Mijn Geest, zegt de Heer der heerscharen."

JEZUS WAS AFHANKELIJK VAN DE GEEST

Toen Jezus kwam, was het ook de Geest die alles deed: Hij kwam over Maria en bevruchtte haar. De Geest voedde Jezus op in geest en wijsheid. Toen Jezus openbaar optrad, werd Hij eerst door de Geest vervuld. Toen leidde de Geest Hem in de woestijn en na die tijd was Jezus vol van de kracht van de Geest.

Hij zei later: "De wonderen die ik doe, doe Ik door de Geest van God."

Hij blies op zijn leerlingen en zei: "Ontvang de heilige Geest". Vlak voor Hij wegging zei Hij: "Het is beter voor jullie dat Ik weg ga want dan kan de Geest komen. Hij zal jullie leiden in de volle waarheid."

Later is het weer de Geest die de kerk doet geboren worden en die de wereldwijde revolutie ontketent die startte met pinksteren.

Jezus had gezegd: wacht op de Geest!

Hij wist als geen ander het belang van de Geest. Hij is geboren door de Geest, opgevoed en getraind door de Geest, werd geleid en bekrachtigd door de Geest en werd zelfs opgewekt uit de dood door de Geest!

Door de Geest veranderden de bange gelovigen in wilde strijders die geen angst hadden.

HET TIJDPERK VAN DE GEEST

De apostel Paulus schreef later in zjin brief aan de Korintiers: "we leven nu in het tijdperk van de Geest." De apostel Judas schreef: "Bid in de kracht van de Geest!" De apostel Johannes schreef: "de Geest onderwijst je in alle dingen."

Het is de Geest die de gaven en bedieningen geeft, die de gemeente en de christenen opbouwen. Zonder de Geest geen leven en geen groei.

Het is de Geest die de stem van God aan ons geeft en door ons laat weerklinken. Zonder de Geest spreekt God niet!

Het is de Geest die ons ergens heen leidt of die ons weerhoudt. Hij openbaart zonde en toont Gods liefde. De Geest heiligt en vernieuwt ons.

Na de brieven van de apostelen is het de Geest die afsluit met het boek Openbaring. Hij neemt Johannes op en brengt hem bij Jezus en toont Johannes wat er gaat gebeuren.

Aan het einde van de Bijbel is het de Geest die het laatste woord heeft. Hij zegt: Kom Heer Jezus.

Opmerkelijk dat de Geest zo aanwezig is in de eerste en laatste zinnen van de Bijbel en dat doorheen de Bijbel elke nieuwe handeling van God gekenmerkt werd door de Geest.

Elke richter, elke leider, elke profeet, elke apostel, elk instrument van God is altijd opgericht, gevormd en bekrachtigd door de GEEST VAN GOD. Zelfs Jezus was helemaal afhankelijk van de Geest van God. Hij is de Christus wat betekent: gezalfd met de Geest van God.

DE HEILIGE GEEST UITNODIGEN

"Als we de Geest al ontvangen hebben, moeten we Hem dan nog uitnodigen?"

Natuurlijk is de Geest altijd bij ons. Alleen is Hij GEEST en geen materie. Hij is overal en kan in sterkere mate komen en gaan. Het Hebreeuwse woord voor Geest is Ruach wat WIND betekent.

Er is altijd en overal wind aanwezig.
Nergens op aarde is er geen wind, ofwel lucht.

Maar er zijn wel plaatsen waar de wind stil is
of waar de wind krachtig waait.

De mate van wind kan toenemen of afzwakken.

Zo is het met de Geest ook. God zei tegen Ezechiel: "spreek tot de wind en laat de wind komen van noord en zuid en oost en west." De wind, de Geest van God was er allang. En toch moest Ezechiel roepen: wind KOM!!! En toen kwam er leven in de dorre doodsbeenderen.

De Geest is ook een PERSOON die spreekt,
denkt, voelt, leiding geeft, gekwetst of blij kan zijn.

Als je diepe vriendschap met de heilige Geest ervaart dan ervaar je Hem veel intenser. Net als een echtpaar. Je kunt altijd in hetzelfde huis leven en de aanwezigheid van de ander vanzelfsprekend vinden en er niets mee doen. Dan ben je toch alleen eigenlijk.

Maar als je de ander gaat benaderen en uitnodigen om bij je op de bank te komen zitten, lekker knus tegen elkaar aan, dan VOEL je elkaar ineens heel sterk. En dat is een wereld van verschil.

Ik merk dat als ik zeg: "heilige Geest, kom alsjeblieft..." Hij dan ook echt veel sterker bij me komt. Dat is een geweldige sterke realiteit.

BIDDEN DOOR DE GEEST

Gisteren heb ik gebeden in mijn garage. Ik doe dan alle lichten uit zodat het pikdonker is en ik me helemaal kan richten op HEM. Ik nodig dan de heilige Geest uit om heel intens te komen en ik vraag Hem: "Open mijn ogen en oren en hart en maak me heel gevoelig en heel zacht voor U zodat ik Jezus en de Vader kan zien en horen en voelen." Dan heb ik het over de zintuigen van mijn geest.

Als ik me zo overgeef aan de Geest en echt vol verlangen me uitstrek naar Jezus en de Vader, dan komen ze zo sterk, dat heel mijn lichaam begint te tintelen en mijn handen lichtjes gaan schudden door een soort kracht die door me heen stroomt.

Dan komen er golven van intense voorbede, lofprijzing, aanbidding, luisteren naar Hem en vooral heel veel genieten van Hem.

Zodra de heilige Geest mijn zintuigen begint te vullen word ik zo verliefd op God dat ik niet anders kan zeggen dan: "Ik hou zoooooveeeel van U!" En dan smacht mijn hart ernaar Hem meer te zien en echt te kennen door ontmoeting.

Dat zijn momenten van heel intens en intiem met de Vader, Jezus en de Geest samen zijn. Die momenten veranderen me veel meer dan wat dan ook.

Vaak moet ik dan huilen omdat ik zo onder de indruk kom van de grootheid en schoonheid van Jezus en de Vader. En zonder de Geest die me bij de hand neemt en me leidt in de overgave zou dit niet mogelijk zijn.

HUNKEREN NAAR DE GEEST

Ik hoop dat dit een bemoediging mag zijn voor iemand om ook de heilige Geest echt te gaan ontdekken, zoals Jezus zei: "Ik ga weg en Hij komt in mijn plaats, als vriend, leidsman, leraar, krachtbron, enz." Hij neemt alles uit Jezus en geeft het ons.

Het heeft ook alles te maken met een diepe honger te hebben naar Hem, het echte smachten, hunkeren, hongeren en dorsten naar Hem. Dat is wat ervoor zorgt dat Hij komt. Als we zelfvoldaan zijn, is er geen openheid in ons voor Hem.

Ik bid vaak: "Heer maak me hongerig naar U." En als ik geen zin heb om te bidden zeg ik: "Heilige Geest geef me een diep verlangen naar Jezus..."

Als je smacht naar Hem, zoek je Hem. Anders niet.

- - - - - -

Het Johannesevangelie hoofdstukken 14 tot 16 spreekt veel over de heilige Geest, evenals de eerste brief van Paulus aan de Korintiers hoofdstuk 12 tot 14.

Hier vind je een overzicht van VIJFTIG bijbelverzen
die spreken over de Geest van God:http://www.real-life.nl/geest.pdf

Bron: www.real-life.nl

Turkse moslims bidden op straat uit protest

AMSTERDAM - 150 tot 200 Turkse moslims hebben vrijdagmiddag in Amsterdam-West uit protest op straat gebeden. Ze deden dit omdat de bouw van de veelbesproken Westermoskee maar niet mag beginnen.

Het gebed vond plaats voor het kantoor van het stadsdeel West aan het Bos en Lommerplein. De aanwezigen zijn aanhangers van de Turkse organisatie Milli Görüs. Die wil graag beginnen met de bouw van de moskee. Dat kan echter niet, omdat het stadsdeel de benodigde vergunningen vooralsnog niet heeft willen afgeven. Die zijn op een punt niet rond.
Woensdag en donderdag protesteerden de Milli Görüs-aanhangers ook al. Donderdag liep dat uit de hand. Circa 35 arrestanten waren het stadsdeelkantoor binnengegaan en maakten daarbij veel kabaal. De politie pakte hen vervolgens allemaal op.

Zomaar een berichtje uit de ND van vandaag.

Tijdens het congres van de CDA van afgelopen zaterdag werd ook gesproken dat we elkaar niet bang moeten laten maken (door Wilders en zijn partij PVV) voor de Islam. Dat moeten we natuurlijk ook niet, maar toch als je dit soort berichten leest en het onderstaand filmpje bekijkt over de moslims in Parijs...



Wat blijft is DE Overwinnaar, Jezus, Koning Jezus!

Gods zegen, allemaal.

Op dat moment van liefde...

Deze week kreeg ik een e-mail binnen van een goede kennis met dit verhaal. De bedoeling was om het dan ook gelijk door te sturen naar iedereen die je kent, maar dat ruikt niet goed. Dus plaats ik het op mijn blog.

Een mooi verhaal...

Toen ik in de eerste klas zat van de middelbare, zag ik een jongen van mijn klas naar huis lopen met al zijn boeken.
Kyle was de naam, ik vroeg me af waarom hij al die boeken mee naar huis nam.

Ik dacht bij mezelf; ' Vast weer zo'n nerd. '

Ik had een druk weekend gepland, zaterdag avond een feest en zondag zou ik gaan voetballen met mijn vrienden. Ik haalde mijn schouders op en liep door.

Terwijl ik verder liep, zag ik een groepje jongens aan komen rennen. Ze renden naar Kyle en sloegen hem al zijn boeken uit zijn handen en lieten hem struikelen op de vieze natte grond.

Ik zag zijn bril door de lucht vliegen, hij landde een paar meter verder in het gras.

Hij keek op en ik zag een trieste blik in zijn ogen. Ik had medelijden met hem en liep op hem af. Ik hielp hem zijn boeken op te rapen en terwijl hij zocht naar zijn bril zag ik een traan over zijn wang rollen. Toen ik de boeken weer aan hem gaf keek ik hem aan en zei tegen hem; 'Alsof die Jongens niks beters te doen hebben '.

Hij keek me aan en zei;' Hartstikke bedankt '. Er verscheen een glimlach op zijn gezicht.

Dit was 1 van de glimlachen die echte dankbaarheid uitstraalden. Ik vroeg hem waar hij woonde. Hij bleek bij mij om de hoek te wonen, hij vertelde me dat hij hiervoor altijd naar een privé school ging.


Voorheen zou ik nooit met dat soort mensen omgaan. Kyle en ik hebben de hele terugweg gepraat. Ik tilde zijn boeken. Ik vroeg hem of hij zin had om mee te gaan voetballen van het weekend. Hij wilde en in het weekend leerde ik Kyle nog beter kennen. Ik mocht hem echt, en mijn vrienden dachten er net zo over.


Maandag; Daar was Kyle weer met zijn stapel boeken. Ik sprak hem aan en zei dat hij nog eens gespierd zou worden als hij elke dag die boeken mee zou nemen. Hij moest lachen en ik nam de helft van zijn boeken over.

Vier Jaar ging er voorbij. Kyle en ik waren de beste vrienden geworden.

In het laatste jaar begonnen we te denken aan studeren. Kyle zou naar Groningen gaan en ik naar Delft. Ik wist dat we altijd vrienden zouden blijven, ook al gingen we zo ver van elkaar weg.
Kyle wilde dokter worden, ik hield het bij Prof-voetballer, studeren was gewoon niks voor mij.


Het eindexamen naderde, Kyle zou tijdens de uitreiking van zijn diploma een speech houden. Ik plaagde hem door te zeggen dat hij een nerd was, maar ik was zo blij dat ik zelf niet op dat podium hoefde te staan.

Op de dag van de uitreiking zag ik Kyle. Hij zag er goed uit, zelfs die bril van hem stond hem goed. Er waren dagen dat hij echt geluk uitstraalde, waardoor hij soms meer afspraakjes had dan mij.
Soms was ik gewoon jaloers op hem...

Vandaag was 1 van die dagen.

Ik kon zien dat hij zenuwachtig was voor de speech. Ik sloeg m’n arm om hem heen en wenste hem succes. Hij keek me aan met zijn dankbare blik, lachte, en zei; 'Bedankt. '

Daar stond hij dan. Hij schraapte zijn keel en begon; 'Je eindexamen is een periode waarin je mensen bedankt die je hebben geholpen door deze moeilijke tijd heen te komen. Je ouders, broers, zussen, misschien je mentor... Maar het belangrijkste van allemaal; Je vrienden. Ik sta hier om jullie te vertellen dat het hebben van een goeie vriend het mooiste is wat je kunt hebben. Ik sta hier om jullie te vertellen dat er niets mooiers is dan iets te kunnen betekenen voor een ander'.

'Ik zal Jullie een verhaal vertellen. '

Ik keek met ongeloof naar Kyle toen hij begon te vertellen over onze eerste ontmoeting.

Hij wilde die week zelfmoord plegen. Hij vertelde dat hij zijn schoolkluis had leeggehaald, zodat zijn moeder later niet al die boeken naar huis hoefde te dragen.

Kyle keek me diep in mijn ogen aan en liet een kleine glimlach zien, ' Gelukkig leef ik nog'.

Nadat Kyle zijn verhaal had gehouden over dat ene moment in zijn leven hoorde ik het publiek emotioneel zuchten. Ik zag zijn vader en moeder diezelfde dankbare blik zoals Kyle die had, naar mij toe werpen.
Nu pas realiseerde ik me wat ik had betekend voor Kyle.

Onderschat nooit de kracht van een actie.
Met een klein gebaar kun je iemands leven veranderen.
In voor- en tegenspoed. Op de een of andere manier
zijn we altijd met elkaar verbonden!

Auteur onbekend.

Psalmen, liederen van Gods Liefde

Wie op Hem vertrouwen,
omringt Hij met liefde.
(psalm 32:10)

Ik maak er geen geheim van:
U bent goed en betrouwbaar,
liefdevol en trouw,
U brengt uitkomst.
(psalm 40:11)

Heer, uw liefde reikt tot in de hemel,
uw trouw tot de wolken.
De redding en het herstel dat u brengt
is onmetelijk als de hoogste bergen;
de uitspraken die U doet,
zijn onpeilbaar als de diepe oceaan.
U bevrijdt mens en dier;
uw liefde God is zo kostbaar,
onder uw vleugels zijn wij veilig,
wij, zwakke mensen.
(psalm 36:6,7)

Uw liefde houd ik steeds voor ogen;
overtuigd van uw trouw ga ik door het leven.
(psalm 26:3)

Bron: David Sorensen van Real-Life

Survival brengt mannen op de knieën

Kapotgaan. Grenzen negeren. Een Golgotha-loop en Jabbokworsteling. Stoere, huilende mannen met hun bijbel in de hand. Het ‘karakterweekend’ van De 4e Musketier deed zijn naam eer aan. “Je moet flink wat uit de kast halen om bij het hart van de man te komen,” aldus de organisatie. Als meest vitale ‘Visie’-redacteur had ik de eer deze uitputtingsslag aan den lijve te ondervinden. Een verslag van een weekend op het randje.

“Voor jou wordt het misschien nog wel zwaarder, omdat je er niet vrijwillig voor hebt gekozen.” Tot zover de bemoedigende woorden van Henk Stoorvogel van De 4e Musketier, een mannenbeweging die mannen traint om te leven voor hun Koning. Gezond kritisch vraag ik me af: heeft iedere man het écht nodig om eerst gehurkt te poepen in een bos en drie nachten in een natte slaapzak te bibberen onder een zeil met twee palen, voordat hij zijn hart opent? Ík weet het niet...

Niettemin zal ik eraan moeten geloven. Vorig jaar is er een team voortijdig naar huis gegaan, omdat zij het niet meer trokken. Dat risico neemt de organisatie. Maar, bepleit Henk: “Vrouwen bedanken ons achteraf dat ze hun man zo anders hebben teruggekregen.” Zo’n stimulans heb ik niet. Maar ik wil niet voor een half miljoen Visie-lezers moeten bekennen dat ik halverwege ben afgehaakt, dus ik ga ervoor. Ik heb een zak met legerspullen uit 1987 van zolder gehaald; het thermo-ondergoed, de onverwoestbare legerjas en dito broek en waterfles zullen in de blubberige Ardennen nog eenmaal hun diensten mogen bewijzen. We zullen zien hoe fit ik ben. Eén troost: in het Koninkrijk van God is het geen kwestie van survival of the fittest.

Dag 1: Zondeloop
Mijn groep bestaat uit zeven mannen van de Vrije Baptistengemeente Groningen. Ik rijd met hen mee naar België, waar we om tien uur ’s avonds verwacht worden. We maken elkaar bang met mogelijke rampscenario’s, en repeteren zoals opgedragen nog eenmaal Filippenzen 1:27-30: ‘Blijf vaststaan in één geest, één van ziel, zonder je door de tegenstanders te laten beangstigen.’ Vooralsnog laten we ons wel degelijk beangstigen, onervaren als we zijn op het gebied van survival.
Het wordt stiller naarmate het eindstation nadert. Een halfuur na aankomst staan alle tachtig mannen in het donker op de parkeerplaats, aandachtig luisterend naar ‘DJ’, een ex-commando waar ik twee keer in pas. Hij commandeert dat we onze tassen moeten pakken om vervolgens de spullen die we écht nodig hebben op een grondzeil te leggen. Wie te veel meeneemt, zal dat snel bezuren, want je moet er het hele weekend mee zeulen; we leggen de bagage op een rij, maken van het plastic een stevige rol en knopen de uiteinden aan elkaar zodat je het gevaarte om je nek kunt hangen. Zodra DJ merkt dat iemand een horloge, telefoon of etenswaren op zak heeft, schreeuwt hij “In de positie!” wat betekent dat de héle groep moet opdrukken; prima pressiemiddel. Uiteindelijk staat tachtig man muisstil in de rij: de rol met bagage om de nek, balk met tentzeil en jerrycan op de schouders om bivak te maken, klaar voor een ‘desoriëntatieloop’. We moeten in stilte nadenken over welke maskers we dit weekend willen afdoen om open naar God en de groep te worden.
Na twee uur lopen, fabriceren we van het zeil en de palen op een open veld een onderkomen, en rond twee uur lig ik stinkend in mijn slaapzak. (Survival en douchen? Kom nou!) Bergschoenen uit, verder bespaar ik me de moeite. Ik wil pitten. “In de positie!” klinkt het echter als ik net lekker lig, en een schel fluitje boort het laatste restje hoop op slaap de natte grond in. Na het inmiddels gebruikelijke opdrukken volgt de ‘zondeloop’: in absolute stilte stenen verzamelen in een jutezak – je ‘zondelast’ – en die via een smal, donker bospad bij een groot houten kruis achterlaten; onderweg wordt om de zoveel meter een passend bijbelvers voorgelezen. Enkele mannen lijken onder de indruk, ik wil vooral slapen. Bij het kruis en kampvuur vertelt Joop Gottmers, een bekende ex-drugsbaron, zijn getuigenis.
Kan een man zich thuis nog verschuilen achter zijn werk – iets wat hij wél in de hand heeft – als hij het moeilijk heeft, hier is dat anders; vluchten kan niet meer. “Als een man de controle verliest en lichamelijk uitgeput raakt, wordt hij knorrig,” vertelde de organisatie mij achteraf. Wát een profeten. Ik kruip om vier uur mijn klamme slaapzak in. Uitgeput. En knorrig.

Dag 2: Kop d’r veur!
“In de positie!” klinkt het slechts een uur later, en weer dat fijne fluitje. Binnen twee minuten moet iedereen klaarstaan voor een pittige ‘heuvelrun’, op de lege maag. Waar ben ik aan begonnen?! Op de top worden we als helden onthaald. “Wij leveren vandaag de ingrediënten, jullie moeten er iets mee doen,” horen we. Ik merk dat ik mij door voedsel- en slaapgebrek automatisch afsluit voor de geestelijke input; zonder slaap en ontbijt functioneer ik blijkbaar niet. Nadat we ons door een koude rivier hebben geworsteld om het ontbijt – een zak appels – te confisqueren, maken we een vlot – lekker mannelijk. Vlotvaren is er echter niet bij; het water staat zo laag dat we ons vlot gedurende twee uur over de glibberige rivierstenen voortduwen. Ik heb me inmiddels op het ergste ingesteld, en dat helpt. “Kop d’r veur!” leer ik van mijn Groningse mannenbroeders; we trekken elkaar erdoorheen, en dat is hard nodig, want om de beurt zitten we stuk.
Bij aankomst klinkt het commando: “Je bagage verpakken en lunchpakket maken! En neem een volle jerrycan mee!” Er volgt een loodzware gps-tocht – heuvel op, heuvel af. Goede gesprekken ruimen langzamerhand het veld voor ‘met het verstand op nul de volgende stap zetten’. In die verstandsverbijstering raak ik mijn veiligheidshesje en waterfles kwijt. “Stop!” roept mijn lichaam. Ik negeer de stoptekens keer op keer, maar na zeven uur bikkelen, zijn mijn benen pap en begin ik te zwenken. Ik zag groepsgenoten die erdoorheen zaten voor elkaar bidden, en op mijn verzoek doen de baptistenbroeders dat ook voor mij. Ik voel me steeds meer deel van hen. ‘Wij Groningers’ hebben gedurende de dag enkele groepen ingehaald en na negen uur kunnen we eindelijk rusten bij het kampvuur – mét een overheerlijke hutspot in de verkleumde knuisten.

Dag 3: Jabbokworsteling
Na een koude nacht warmen we op bij het kampvuur, terwijl we ons eigen meegebrachte ontbijt nuttigen. We krijgen er zowaar een eitje bij, zonder zout. “Haal maar onder mijn oksel langs,” tipt iemand. Gegniffel. Mannen onder elkaar. Heerlijk. Bij het vuur zingen we enkele liederen en krijgen we via een overdenking een spiegel voorgehouden: wie ben ik? Waar sta ik? Ben ik een vader en echtgenoot naar Gods hart? Onderling geven de Groningers bijna unaniem aan dat ze hierin willen groeien. Plannen worden gemaakt: op de terugweg voor vrouwlief een bloemetje kopen, eerst vragen hoe háár weekend was.
Het hele weekend blijkt een aaneenschakeling van geestelijke elementen die we fysiek doorleven. Nadat we die ochtend de stramme spieren hebben opgewarmd met wat ‘spielereitjes’ als touwklimmen en touwtrekken (“Stelletje dikzakken!”), brengt een bus ons naar le grande finale: de Jabbokworsteling en Golgotha-loop.
Een halfuur later staan we aan de rivier, met onze bijbel in de hand luisterend naar een overdenking over de Jabbokworsteling. Net als Jacob willen wij mannen vaak vooraf alle risico’s van onze keuzes weten, maar durven we ons wel zonder reserves over te geven aan God? De worsteling door de rivier over de glibberige rivierstenen die volgt, staat hiervoor symbool. Eén rare glijpartij en je kunt iets breken, maar de organisatie vertrouwt op God; langs de kant brengen medewerkers de Jabbokworsteling in gebed, en zowaar: alle tachtig mannen komen veilig aan – wankelend, vallend en kleddernat. Een groepsgenoot was de hele worsteling in gesprek met God, anderen zochten houvast bij elkaar. Wonderwel ervaar ik het zelf geestelijk noch lichamelijk als een al te zware worsteling; voor de slotopdracht bij aankomst – touwklimmen over de rivier – heb ik zelfs nog energie over. Een warme omhelzing en isolatiedeken is ons loon.
Enigszins opgewarmd wacht de laatste fysieke test: de Golgotha-loop. Deze wordt omlijst met een indringende overdenking met bijpassende liederen over het lijden en sterven van onze Koning. Uit dankbaarheid hiervoor beklimmen we met een balk op onze schouders een flinke heuvel – ieder in gedachten verzonken, sommigen met tranen in de ogen. Weer heeft de organisatie gelijk: fysieke uitputting en de controle verliezen, blijkt voor veel mannen een spiegel om hun leven in het licht van de bijbelse waarheden te houden.
Op het eindpunt leg ik mijn last af, val op mijn knieën bij het kruis en huil, het hoofd gebogen zoals velen doen. Toch voel ik mij op geen enkele manier gedwongen. Ik wíl niet anders. Verstand, gevoel en wil – ze zijn alle drie op God gericht. Het is goed om hier te zijn, het is goed om U te ontmoeten!
We spijkeren onze zonden door middel van een briefje op het kruis en vieren een sober Avondmaal, geleid door twee oudsten. De vertrouwde ‘gezond kritische’ kanttekeningen zijn ver weg. Waar God werkt, past mijn bescheidenheid.

Dag 4: Reuzen
Heerlijk geslapen na een overcomplete barbecue en diepe gesprekken bij het kampvuur – die laatste twee lijken onafscheidelijk. Tijdens het ontbijt klinkt in de regen, ten overstaan van tachtig ongeschoren, stinkende mannen met kleine oogjes, een laatste overdenking. “Zoals het volk Israël bang was voor de reuzen in Kanaän, zo zullen jullie ook de nodige reuzen moeten slechten. Misschien kom je thuis al de eerste reus tegen. “Ja, m’n vrouw!” roept een grapjas. De spreker vervolgt: “Waarom ben je thuis te beroerd om de vaatwasser uit te ruimen, terwijl je dit weekend wél aankan? Dé vraag is dus: wat ga je met dit weekend doen? Begin klein, bij je gezin. Neem je positie in. Concreet: schrap overbodige activiteiten en investeer in relaties; wanneer ben je voor het laatst uit eten geweest met je vrouw? En doe je tv weg; voetbal kijk je maar bij de buren.”
Ondanks de regen geeft vervolgens een niet-aflatende stroom mannen een getuigenis van wat dit weekend met hen heeft gedaan. En ik? Ik ben een stille getuige die geniet.

Bron: EO-Visie

Zelf heb ik ook mee mogen doen aan dit indrukwekkend weekend (Oktober 2008) en mogen ervaren de werkelijke betekenis en waarde van het offer van Jezus voor mij en ook voor jou!
Dus mannen, meldt je aan voor één van de volgende weekenden op www.de4emusketier.nl

Hij is ECHT!!!!!

Graag wil ik met jullie delen dit bericht van David Sorensen, wat mij zo diep in mijn hart raakte en wat mij vrolijk maakt en emotioneel... Shalom!


Jezus is de mooiste in de hemelen en op aarde.

Hij straalt helderder dan de meest stralende zon.

Hij is leven tot in eeuwigheid, verheven ver boven alle machten, veel sterker dan alles wat bestaat.

Zijn licht is zo schitterend dat het de diepste duisternis verdrijft.

Hij is de koning boven alles wat zich koning noemt. Hij heeft een volmaakte en eeuwige heerschappij.

Niets en niemand kan zich meten met Hem.

De miljarden engelen, de eindeloze legers van machtige engelen juichen en dansen voor Hem in puur ontzag en uitzinnige bewondering.

Jezus is de ultieme vreugde van de Vader. De vreugde van de mensen en de engelen.

Hij is het diepst gegaan van wie dan ook in de eeuwigheid en Hij is hoger verheven dan wie dan ook.

Hij heerst over alle machten, krachten, overheden en heerschappijen.

Zijn licht is het leven voor de mensheid.

Hij is de grote verlosser, de sterke redder, de krachtige genezer, de sublieme meester in alles.

Niets of niemand kan zich meten met Hem.

Zijn schoonheid is verbijsterend en allesverwoestend. Het kwaad wijkt in angst voor zijn schitterende uitstraling.

Hij is rechtvaardig en zuiver in alles wat Hij doet, zegt en denkt.

Hij is het licht van de wereld. Zijn woord is als een martelend vuur dat de zonde vernietigt en het koninkrijk van zijn Vader vestigt. Een vlijmscherp tweesnijdend zwaard komt uit zijn mond waarmee Hij de aarde slaat en het beest doodt.

Hij is de grote paniekzaaier in de duisternis en de heerlijke vreugdebode bij de mensen die Hem liefhebben.

Hij verandert alles, zet alles op zijn kop.

Wie is als Jezus?

Opgestaan uit de dood, verrezen tot in eeuwigheid, regerend zonder einde.

Ik hou zoveel van Jezus!

Hij is onze koning, onze Heer, de volmaakte overwinnaar!
Hij geeft ons zijn overwinning en maakt de toekomst mooi en hoopvol.

Ik hou zoveel van Jezus!
Ik wil U kennen en zien Heer!!!!!! Waaaaaawwwwwww.

Woorden schieten schromelijk tekort...

Hij is te mooi, te sterk, te lieflijk, te zuiver, te vreugdevol, te stralend, te onvoorstelbaar voor de mooiste woorden.

Hij is ECHT!!!!! En Hij is hier. Joepie!!!!

De engelen staan vol ontzag voor Hem.
Open onze ogen Heer dat we ook sprakeloos verwonderd en wild van passie worden door U te zien met de ogen van ons hart.

Laat ons U kennen Heer!!!!!

Bron: e-mail van David Sorensen van Real-Life

Machtig Mooi