Mijn Heiland Jezus Christus. Aan Hem komt alle eer toe! Hij die was die is en... die KOMT!
donderdag 24 september 2015
Nepal: Hindoe-extremisten zetten christenen onder druk
De incidenten vonden kort na een grondwetswijziging plaats. De regering heeft ervoor gekozen om van Nepal geen hindoestaat te maken. Terwijl HMN daar wel voor pleit. Als reactie hierop roept de extremistische groepering alle christelijke leiders op om te vertrekken uit Nepal. Tevens worden bekeerlingen in het persbericht opgeroepen terug te keren naar het hindoeïsme.
Hindoe-extremisten tekenen bezwaar aan tegen de wijziging in de grondwet, omdat ze vinden dat het maar twee procent van de Nepalese bevolking vertegenwoordigt. Een hint naar de christenen, die precies dat aandeel uitmaken van de bevolking.
In het persbericht noemt HMN het christendom de schuldige partij in het veroorzaken van religieuze onrust in het land. Hun missie is het christelijk geloof uitroeien.
- Bid dat de Here God de harten van de hindoe-extremisten aanraakt en hun ogen opent voor de Here Jezus.
- Bid dat de christelijke minderheid in Nepal niet beheerst wordt door angst, maar juist een getuige mag zijn van Gods liefde.
- Dank dat de Nepalese overheid heeft besloten niet mee te gaan in het sentiment van de extremisten.
Bron: www.opendoors.nl / www.christianexaminer.com
dinsdag 14 april 2015
Kenia: Christenen rouwen om 148 studenten
Ongeveer 22 studenten vonden de dood toen ze deelnamen aan een ochtendbidstond op de universiteit. “Opeens zag ik dat ze explosieven gooiden op de plek waar christenen aan het bidden waren”, vertelt een ooggetuige. Veldwerkers van Open Doors zijn in Garissa om hulp te bieden aan de nabestaanden van de slachtoffers.
Vanwege de ernstige verwondingen is het moeilijk om de lichamen te identificeren. Een vader vertelt dat hij al drie dagen in het mortuarium op zoek is naar zijn zoon. “Ik kan geen woorden vinden”, zegt de oom van deze student. “Tussen alle lichamen zoeken naar een herkenningspunt dat hem kan identificeren is bijna te pijnlijk… dit is een marteling. Moge God ons helpen om hem te vinden.”
• Bid om Gods troost en nabijheid voor de nabestaanden.
• Bid dat alle lichamen snel worden geborgen en geïdentificeerd.
• De aanslag is een grote klap voor de kerk in noordoost Kenia. Bid om kracht en troost voor de christelijke gemeenschap.
Bronnen:
www.opendoors.nl
www.cip.nl
woensdag 10 september 2014
Staat de kerk in Irak op het punt te verdwijnen?

Voor het eerst in 1.600 jaar vinden er geen kerkdiensten plaats in de Iraakse stad Mosoel. Christenen zijn weggejaagd door strijders van de Islamitische Staat. Velen van hen zijn getraumatiseerd en hebben alles verloren. Ooit waren er 1,2 miljoen christenen in Irak, nu nog zo’n 200.000. Ook de situatie van christenen in Syrië is kritiek.
Alles duidt erop dat de kerk verdwijnt. Dit moet ons christenen wakker schudden. Open Doors wil alles op alles zetten om christenen in Irak en Syrië te helpen. Gebed en noodhulp staan voorop. Ook blijven we met trainingen bouwen aan de toekomst van de kerk in het Midden-Oosten.
We zijn dankbaar dat we al 15.000 gezinnen in Irak en Syrië bereiken met noodhulp. Maar de nood is hoog. Uw gebed is hard nodig. Wilt u daarnaast ons werk steunen met een gift? Voor 40 euro geeft u een noodhulppakket aan een gezin.
Open Doors Nederland
Tjalling Schotanus
Directeur
donderdag 28 maart 2013
Indonesië: Kerk op Java gesloopt
Al huilend keken de leden van de Batak Protestantse kerk in het Bekasi district toe hoe hun kerkgebouw door een graafmachine werd vernield. Het lokale bestuur van Bekasi besloot de kerk in aanbouw te slopen omdat er geen bouwvergunning was. Een verdrietig moment voor de gemeente van pastor Nababan. Begin dit jaar vroeg de kerk een bouwvergunning aan en zorgde daarbij voor alle benodigde papieren. Hoewel er nog geen officiële goedkeuring was gegeven, gaf pastor Nababan opdracht om te gaan bouwen omdat er aan alle eisen was voldaan. Dit is niet ongebruikelijk in Indonesië waar
vergunningsaanvragen vaak lang blijven liggen. Toen de bouw begon, trokken moslims de straat op om te protesteren. Ondanks de pogingen van de kerk om door te gaan met de bouw besloot het lokale bestuur de kerk in aanbouw te slopen.
Op Indonesië is ruim 90 procent van de bevolking moslim. In bepaalde gebieden zorgt de toename van radicale islam voor meer geweld tegen christenen en kerken. De Javaanse pastor Bernard Maukar kreeg een gevangenisstraf van drie maanden opgelegd omdat hij een kerk zou hebben geleid zonder dat hij daar een vergunning voor had.
• Bid om kracht en troost voor de gemeente van pastor Nababan.
• Bid om vrede tussen de verschillende bevolkingsgroepen in Bekasi. Bid dat dit incident niet zorgt voor meer spanningen tussen moslims en christenen.
• Bid voor christenen zoals pastor Maukar die te maken krijgen met onrecht.
www.opendoors.nl
donderdag 10 december 2009
Brute politieaanvallen op Chinese kerk
In de vroege ochtend van 13 september 2009 vielen zo'n vierhonderd politieagenten de ‘Fushan Church' aan, een groot netwerk van gemeenten in en rondom de stad Linfen, in de Chinese provincie Shanxi. Meer dan honderd christenen raakten
hierbij gewond, waarvan dertig ernstig. Een aantal gebouwen van de gemeente werd door bulldozers volledig verwoest. Allerlei bezittingen van de kerk en van gemeenteleden werden meegenomen, waaronder Bijbels, geld, kleding en telefoons. De verwoesting en plundering duurden enkele uren en de aanvallers vertrokken vlak voor de zon opkwam. Vervolgens kwamen er overheidsbeambten die het bewijsmateriaal verwijderden, om hun betrokkenheid te verdoezelen. Het is gebleken dat de centrale overheid van China direct verantwoordlijk is voor de verwoesting van de kerk in Linfen en de mishandeling van christenen. Het Chinese Public Security Bureau (PSB) verdraait de feiten echter en spreekt van een ‘gewelddadige oproer', die door de politie bedwongen moest worden. De kerkleiders en alle actieve leden van de kerk werden onder huisarrest geplaatst en worden constant in de gaten gehouden. Meer dan dertig dochtergemeenten in de omgeving hebben een samenkomstverbod gekregen voor zowel hun kerken als hun huizen.
De kerk wilde de zaak onder de aandacht brengen van de centrale overheid in Peking. Eind september gingen negen leiders van de kerk, waaronder de voorganger, op weg naar de hoofdstad om een klacht in te dienen. Onderweg werden ze gearresteerd door de provinciale politie. Op 25 november werden vijf van hen na een schijnproces veroordeeld tot gevangenisstraffen variërend van 3 tot 7 jaar. De aanklachten luidden: ‘het illegaal gebruiken van landbouwgrond' en ‘het verstoren van het verkeer door mensenmassa's bij elkaar te roepen'. 
Vijf andere kerkleiders werden op 30 november veroordeeld tot twee jaar ‘heropvoeding' in werkkampen. Dit is een administratieve straf, opgelegd door het PSB, waarbij de hele rechtsgang omzeild kan worden. Deze vijf leiders zijn beschuldigd van ‘het oproepen van een grote groep mensen om de publieke orde te verstoren'. Daarmee wordt een grote gebedssamenkomst bedoeld, die gehouden werd de dag na de verwoestingen. Meer dan duizend christenen kwamen toen bij elkaar om te bidden.
Wereldwijd is verontwaardigd gereageerd op de onrechtvaardige gebeurtenissen en de onwettige veroordelingen. De Chinese overheid wordt opgeroepen om de kerkleiders vrij te laten.
Meer informatie over deze gebeurtenissen vindt u op www.chinaaid.org (Engels)
Klik hier voor videobeelden van na de verwoesting (Engels)
Bron: SDOK
dinsdag 3 november 2009
Invloed evangelischen veel groter dan gedacht
Ds. J.M.D. de Heer wil met zijn boek een eerlijk portret schetsen van de evangelische beweging.MIDDELBURG – De evangelische beweging heeft veel meer invloed in de reformatorische kerken dan vaak wordt gedacht. „Daar ben ik van geschrokken. Met mijn boek wil ik jongeren en hun ouders uit de verschillende kerken een eerlijk portret schetsen van de evangelische beweging. Zo wil ik hen helpen hun positie te bepalen aan de hand van Gods Woord.” Vanaf zaterdag ligt het boek ”De evangelische beweging” in de winkel.
Ds. J. M. D. de Heer, predikant van de gereformeerde gemeente in Middelburg-Centrum, liep al veel langer met het idee om te schrijven over de evangelische beweging. „Toen ik nog kerkredacteur was bij het Reformatorisch Dagblad, heb ik veel contact gehad met mensen uit deze beweging en er ook veel over gelezen. Door de studie aan de Theologische School van de Gereformeerde Gemeenten en het predikantschap ontbrak de gelegenheid om het verzamelde materiaal nog eens door te nemen met het oog op een publicatie.”
De evangelischen lieten ds. De Heer echter niet los. „Door het werk op de krant had ik echt een inkijkje gekregen in de beweging. Daarbij word je als predikant ook in het pastoraat geconfronteerd met vragen over de evangelische beweging. Een kleinkind dat zich laat overdopen, kinderen of vrienden die overgaan naar een evangelische gemeente; het zijn dingen waarover men wil praten.”
In De Saambinder, het kerkelijk weekblad van de Gereformeerde Gemeenten, begon ds. De Heer met het schrijven van een serie artikelen over de evangelische beweging. „Ik dacht eerst aan een achttal artikelen, maar uiteindelijk zijn het er 25 geworden.”
Al tijdens de publicatie daarvan kwam de vraag van uitgeverij Den Hertog om de artikelen in boekvorm uit te geven. Ds. De Heer: „Je gaat dan ook wat uitgebreider op de stof in, dat gaat bijna vanzelf.”
In zijn boek passeren tal van onderwerpen de revue. De uitverkiezing, de Geestesgaven, de doop, de liedcultuur: het is maar een kleine greep uit de zaken die aan bod komen. „Belangrijk is om nadrukkelijk te zeggen dat dit boek gaat over de evangelische beweging en niet over bepaalde personen. Het is mijn behoefte niet om personen aan te vallen of af te schrijven.”
Wat is voor u de opvallendste ontdekking geweest tijdens het schrijven van uw boek?
„Dat de invloed van de evangelische beweging in de reformatorische kerken veel groter is en dieper geworteld is dan ik had gedacht. Er zijn gemeenten in reformatorische kerken die in de loop van de tijd een behoorlijke evangelische ommezwaai hebben meegemaakt. Ik zie dat bijvoorbeeld in de Christelijke Gereformeerde Kerken, in Gereformeerde Bondsgemeenten in de Protestantse Kerk en ook in de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt. In dat kerkverband is een nieuwe generatie opgestaan bij wie er veel minder dan vroeger binding is aan de gereformeerde wortels. Noem het een inhaalslag.”
In uw boek noemt u een aantal kerkverbanden waar de invloed van de evangelischen zichtbaar is. De Gereformeerde Gemeenten ontbreken.
„Door de kerkelijke besluitvormingen krijgen gemeenteleden met een meer evangelische inslag niet echt de ruimte in de Gereformeerde Gemeenten. Maar de invloed van de evangelischen gaat ook die kerk zeker niet voorbij. Kijk alleen maar eens naar het aantal jongeren uit deze kerk dat de EO-Jongerendagen bezoekt. En ik merk dat de verlegenheid soms groot is. Ouderlingen hebben op de catechisatie niet altijd een antwoord op vragen van jongeren. In dit boek wil ik handvatten aanreiken. En laten we eerlijk zijn: niet zelden vloeien mensen uit de Gereformeerde Gemeenten die zich aangesproken voelen door de evangelische beweging af naar andere kerken. Daar worden ze dan vaak weer voortrekkers van het evangelische denken.”
U schrijft vrij uitgebreid over de groei en invloed van het Evangelisch Werkverband in de Protestantse Kerk.
„Ik volg de gang van zaken in de PKN niet voldoende om helemaal juist in te kunnen schatten waar het Evangelisch Werkverband zijn groei vandaan haalt. Is dat uit de middenorthodoxie, of uit de Gereformeerde Bond? Ik denk beide. Aan de middenorthodoxie kan het werkverband zeker inhoudelijke thema’s meegeven. Maar als de aanwas bij de Gereformeerde Bond vandaan komt, zie ik dat niet als een positieve ontwikkeling. Ook denk ik bij veel wat ik lees aan positieve waardering over het Evangelisch Werkverband: is het wel duidelijk dat er door de evangelischen nu weer dwalingen in de kerk binnengedragen worden die bijvoorbeeld door de Synode van Dordrecht veroordeeld zijn? Het ontbreekt soms ook ernstig aan kennis van de historie.”
U signaleert een omslag in de evangelische beweging tussen de huidige generatie en zij die aan de wieg van deze beweging stonden.
„Ja, overduidelijk. Neem een Billy Graham. Die preekte nadrukkelijk de verlorenheid van de mens. Radicaal wees hij erop dat bekering noodzakelijk is. Die boodschap is enorm afgevlakt. Dat zeg ík niet alleen, dat zeggen veel evangelischen ook zelf. Er is tegenwoordig een openheid naar de moderne cultuur waar ik van geschrokken ben. Entertainment, nieuwe muziekvormen, noem het allemaal maar op. Veel ouderen zeggen dan: Nou ja, van mij hoeft het niet, maar die vorm is blijkbaar tegenwoordig nodig om mensen te trekken. Maar dat is veel te gemakkelijk. Vorm en inhoud kun je niet loskoppelen en er is ook wel degelijk wat veranderd aan de inhoud. Al deze zaken geven spanningen binnen de evangelische beweging. Maar door de losse structuur valt dat niet zo duidelijk op.”
Komt er een vervolg op uw boek?
„Ik zal proberen de ontwikkelingen te blijven volgen. Kritische reflectie is hard nodig. Ik hoop dat er iemand gaat promoveren op evangelische invloeden in reformatorische kerken.”
Bron: Reformatorisch Dagblad

