Je kunt passieloos zijn over de dingen die er echt toe doen en passioneel zijn over de dingen die er helemaal niet toe doen. Waar gaat jouw passie naar uit?David die Goliath verslaat, legeraanvoerder wordt en het leven lacht hem toe. Tot hij tegenslag krijgt en hij vlucht weg.
Ken je dat, dat je een bepaalde periode in je leven wist waarvoor je leefde, misschien had je je eigen reuzen verslagen. Je was iemand.
Toen in één keer gebeurden er dingen van buiten die een inbreuk maken op je leven. Was daar in één keer het ongeluk waardoor alles in één keer er anders uitzag.
David vlucht ook weg, zoekt mensen en begint te liegen. Liegend en bedriegend zit hij daar, onder druk gezet.
In de naam van Jezus wil ik je vragen: "hoe gaat het echt met je"? Want de persoon waar je als eerste tegen gaat liegen ben jezelf. Durf je nog eerlijk te zijn tegen jezelf?
Waarom ben je zo druk met alle dingen waar je zo druk mee bent? Voor wie wil jij je bewijzen? Wat wil je bereiken? Wat zijn je diepste motieven? Is je verlangen naar relaties een zucht naar liefde? Ben je zo druk omdat je iets ontvlucht? Wat is de waarheid over jou situatie?
Ben jij zo goed in een rol spelen, acteren? Leren verbergen wat er werkelijk in je omgaat. Tot je niet meer weet wie je werkelijk bent.
David was ook op de vlucht en vond uiteindelijk een grot. Hij sluit zich op in een grot. Die grot wordt zijn gevangenis.
Als er dingen zijn gebeurd waardoor in je leven op zijn grondvesten is gaan schudden en je slaat op de vlucht, vroeg of laat, je leven wordt steeds kleiner en je leven wordt je gevangenis.
David is ook helemaal alleen in die grot, hij bevindt zich in de schaduw van de glorie van gisteren. Liegend, bedriegend,niet meer wetend wat hij moet maken van zijn leven.
Wat is de waarheid over jou leven, bevind jij je ook in de schaduw van de glorie van gisteren? Het begon zo goed.
Als jij je daar bevindt dan is er hoop voor je...
God kan zo maar beginnen te spreken in de grot, in jouw woestijn!
Dit is et moment waar God tot je wil spreken. Hij wil je dingen duidelijk maken in je hart. Het gaat niet om de kennis van je hoofd, maar om de kennis van je hart.
David begint als een antwoord op het spreken van God te bidden (Ps.142). Niet meer liegen, bedriegen, acteren, een rol spelen. Nee, eindelijk breekt hij en komt terug bij God. Ten einde raad.
Vanuit de bodem van zijn hart stort hij alles uit voor God. Hij leert iets heel belangrijks:
Onderschat jezelf niet.
Wees niet tevreden met veel te weinig. God heeft grootse plannen met je leven. Als jij denkt dat je ziel klein genoeg is om gevuld te worden door werk, door macht, door hobby's dan onderschat je de grootheid van je ziel, je onderschat jezelf.
Jouw ziel is zo groot, dat het enige wat groot genoeg is om antwoorden te geven op vragen va je hart, is God zelf.
De waarheid over jouw leven is dat jij tot zoveel creativiteit, zoveel kracht, zoveel moed, zoveel schoonheid, zoveel productie, zoveel liefde, zoveel mededogen, zoveel in staat bent dat het jezelf pijn doet als je er aan zou kunnen denken.
Zoveel wat je kunt veranderen in je hart, in relaties om je heen. Als God maar de kans krijgt om tot je hart te spreken in jouw grot, in jouw woestijn.
Weet je wat het grootste is wat jij als mens hebt, het grootste in die ziel van jou, is jouw vermogen, jouw door God gegeven vermogen om als enige van alle mogelijke wezens met God te kunnen communiceren. Want wanneer jij uitroept is God daar om te antwoorden. Een goddelijk wonder in die ziel van jou, onderschat jezelf niet!
En het moment dat je daar gebruik van maakt is het begin van de verandering in je leven.
Wat wil jij ten diepste?
Wie is God voor jou, wat mag Hij betekenen in jouw leven? Stop je Hem net als met een gourmet schotel in een vakje God? Een vakje voor je werk, relaties, gezin en een vakje God? Dan doe je God tekort. God is veel groter en is niet in een vakje te stoppen.
God is namelijk de schotel zelf!
